Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα featured. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

O βουλευτής Λογοθέτης Καναβός, τα τελωνεία και ο Κολοκοτρώνης



Ο  Λογοθέτης Καναβός είναι καταγεγραμμένη ιστορική μορφή κατά την περίοδο του 1821 και πιο κάτω παραθέτουμε κάποια διασωθέντα έγγραφα, με τα οποία, ορίζεται. μαζί με άλλους δυο, αντιπρόσωπος, προκειμένου να κανονισουν το θεμα χρηματικης διελυεσης (τελωνειο) απο τα διερχομενα στον ελλαδικο χωρο ξενα πλοια.

Στο επόμενο έγγραφο, είναι η ανάδειξή του σε βουλευτή και ορισμός της συνάντησής του, μαζί με τους άλλους νεοεκλεγμένους με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Μην ξεχνάμε πως μιλαμε για μια εξεγερμένη περίοδο και για χρήματα που μαζεύονταν για την χρηματοδότηση της επανάστασης.

-Είναι τα εξής (3) και υπάρχουν στην αρχειοθήκη της βιβλιοθήκης της εθνικής παλιγγενεσίας:








Καναβός: Απονομή του βαθμού του εκατόνταρχου [1824]



Αναφορά ενός Καναβού που προάγεται στον βαθμό του εκατόνταρχου κατά την περίοδο της επανάστασης του 1821.
Το έγγραφο χρονολογείται από το 1824 και το υπογράφουν ο Μπότσαρης και ο Κουντουριώτης.
Πιθανολογώ πως μάλλον είναι είναι ο Γεωργάκης, ίσως όμως και όχι, καθώς γνωρίζουμε πως υπήρχαν και άλλοι με το ίδιο επώνυμο (θα τους δούμε σε προσεχείς δημοσιεύσεις).

-Το έγγραφο είναι αυτό (1) και και υπάρχει στην αρχειοθήκη της βιβλιοθήκης της εθνικής παλιγγενεσίας.




Κάρολος Παπούλιας και Καναβαίοι



Μιλάμε, προφανώς για τον Κάρολο Παπούλια, τον έλληνα πολιτικό και ιδρυτικό μέλος του Πα.Σο.Κ., φίλο της οικογένειας του Ανδρέα Παπανδρέου που διατέλεσε υπουργός των κυβερνήσεων του κόμματός του και 6ος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος επίσης και ιδιαίτερα τελευταία χρόνια έδωσε δείγματα γραφικότητας μαζί με των υπολοίπων πολιτικών.
Είναι γεννηθείς στα Ιωάννινα, το 1929, με καταγωγή από το χωριό Πωγωνιανή και συν τ' άλλα είχε οικογενειακές σχέσεις και πολύ στενές, με την εκεί οικογένεια των Καναβαίων.

 Πατέρας του ήταν ο υποστράτηγος [εύελπις τάξεως 1911], Γρηγόριος Παπούλιας, με καταγωγή από την Κορινθία, μητέρα του η Ηπειρώτισσα Βασιλική Παπούλια και το 1936 έμεινε ορφανός από πατέρα.
Οφείλει το όνομά του στον στον Καρλ Κάουτσκι, καθώς τόσο ο νονός του στρατηγός Βλάχος, όσο και ο πατέρας του ήταν θαυμαστές του Αυστριακού σοσιαλιστή στοχαστή.
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Πωγωνιανής και συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές διαδοχικά στα Γυμνάσια Πωγωνιανής, Ζωσιμαίας Ιωαννίνων, Παλαιού Φαλήρου, στο 7ο Γυμνάσιο Παγκρατίου.

Το 1937 μαζί με τη μητέρα του εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όμως λίγο καιρό αργότερα επέστρεψαν στην Πωγωνιανή Ηπείρου, όπου το 1941 η οικογένεια Καναβού τον δήλωσε ως 14ο μέλος της, προκειμένου να δικαιούται συσσίτιο.

Το 1943 έγινε αντάρτης στο 15ο Σώμα του ΕΛΑΣ, μεταφέροντας πληροφορίες, το 1944 οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και έλαβε μέρος στη μάχη με τους Γερμανούς, στο Χάνι Δελβινάκι. Το 1945, στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του στην οδό Φιλολάου 31 στο Παγκράτι, στην Αθήνα, όπου θα εργαστεί ως ταχυδρόμος στο Σανατόριο «Σωτηρία». Γνωρίζει και ομιλεί γερμανικά, γαλλικά και ιταλικά. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής του βόλλεϋ, αγωνιζόμενος στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο, του οποίου αργότερα έγινε πρόεδρος, ενώ υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας βόλλεϋ καθώς και πρωταθλητής Ελλάδος στο άλμα επι κοντώ.

Στη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο των Εξωτερικών, εμφανίστηκε ως ένας από τους δανειστές του τότε πρωθυπουργού και προσωπικού του φίλου Ανδρέα Παπανδρέου, στην κατασκευή της κατοικίας στην οδό Αγράμπελης.
Ως πρόεδρος έχει συνδέσει το όνομά του με την επιβολή επαχθών δημοσιονομικών μέτρων σε βάρος της Ελλάδος, από μέρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και με την εγκατάσταση τριμερούς επιτροπής, [«Τρόικας»], ελέγχου των δημόσιων Οικονομικών.
 Στην επέτειο της απελευθερώσεως της Θεσσαλονίκης την 26η Οκτωβρίου 2011, πολίτες δεν επέτρεψαν τη διεξαγωγή της καθιερωμένης παρελάσεως και τον ανάγκασαν να απομακρυνθεί [1] από την εξέδρα των επισήμων.

Προσωπικές αφηγήσεις των Καναβαίων για τον Παπούλια:

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα του MEGA στον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τη συμπλήρωση ενός έτους από την ανάληψη των καθηκόντων του (εκπομπή «42΄με την Μάρα Ζαχαρέα» το 2006).
Εκεί, ανάμεσα σε άλλους, μίλησαν και οι Καναβαίοι σχετικά με τον Παπούλια. Παραθέτουμε τα όσα είπαν αυτοί:

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΝΑΒΟΣ (φίλος Κάρολου Παπούλια):

Τον Παπούλια τον γνώρισα από 2 χρονών τότε, στο χωριό. Ήταν ο πατέρας του άρρωστος και ήρθε στην Πωγωνιανή για μέρος καλό, κλίμα καλό για την αρρώστια που είχε. Του είχαν πει οι γιατροί να πίνει γάλα φρέσκο, μόλις αρμεγμένο, ζεστό. Πήγαμε λοιπόν δέκα πρόβατα στην αυλή του εκεί, τα κλείναμε το βράδυ εκεί και το πρωί μόλις τα αρμέγαμε έπινε το γάλα.
Ο πατέρας του ήταν σκληρός. Τόπιανε παιδί και το πετούσε έξω στο χιόνι. Φώναζε η Βασιλική, η μάνα του: ‘Τι κάνεις εκεί πέρα, θα ξεπαγιάσει το παιδί.’ ‘Ή να γένει ή να μην γένει τίποτα’, της απαντούσε. Ο Γρηγόρης Παπούλιας έχει ένα όραμα για τον μικρό Κάρολο.

 Μόλις παρέδωσε ο ΕΛΑΣ τα όπλα δημιουργήθηκε εθνοφυλακή, που πήγαινε σήμερα στο ένα χωριό, αύριο στο άλλο για να τα επανδρώσει από αστυνομία και από στρατό. Αλλά όπου πήγαινε, όσοι ήταν στον ΕΛΑΣ έτρωγαν ξύλο μετά μουσικής. Ξύλο να δουν τα μάτια σου…
Η πολιτική ατμόσφαιρα σκοτεινιάζει. Ενώ ο Κώστας και ο Κάρολος κρύβονταν μία γειτόνισσα ειδοποιεί τον πατέρα του Καναβού ότι καταζητούνται. Μόλις παρέδωσε ο ΕΛΑΣ τα όπλα δημιουργήθηκε εθνοφυλακή, που πήγαινε σήμερα στο ένα χωριό, αύριο στο άλλο για να τα επανδρώσει από αστυνομία και από στρατό. Αλλά όπου πήγαινε, όσοι ήταν στον ΕΛΑΣ έτρωγαν ξύλο μετά μουσικής. Ξύλο να δουν τα μάτια σου…

 Κρυβόμασταν εδώ κι εκεί, στις τρύπες. Δεν βγαίναμε στην αγορά καθόλου. Μας έφερναν ψωμί και από τα πρόβατα γάλα. Μετά αποφασίσαμε και πήγαμε στα Γιάννενα. Ο δρόμος δεν ήταν καθόλου εύκολος.
Με τα πόδια. Αλλά στο δρόμο κουράστηκε ο Κάρολος. Περνάει ένα αυτοκίνητο με κάρβουνο από πίσω, δεν είχε βενζίνη τότε, και είχε πουρνάρια φορτωμένο. Τον σταματάμε και του λέμε να μας πάρει μέχρι τα Γιάννενα. –Πού να σας βάλω; λέει. Ένας μπαίνει μπροστά.
Οι άλλοι; -Βάλε μας, του λέμε, όπου νάναι. Ανεβήκαμε πίσω στα πουρνάρια εγώ και ο Κάρολος και ο άλλος, ο μεγαλύτερος, μπροστά. Κουνώντας, κουνώντας τα πουρνάρια πήγαμε στον πάτο και τρέχαν αίματα στα πόδια μας από τα πουρνάρια…
 Tο 1945, ενώ η Ελλάδα βυθίζεται στον Εμφύλιο, ο Κάρολος και η μητέρα του έρχονται στην Αθήνα. Εγκαθίστανται στο Παγκράτι και ένα νέο κεφάλαιο ξεκινά στη ζωή τους. Από τα χρόνια της δεκαετίας του ’30 στην Πωγωνιανή και στα Γιάννενα θα μείνουν οι παιδικές αναμνήσεις.

Όταν ήμουν φαντάρος στη Θήβα πήρα 24ωρη άδεια και τον βρήκα στο Παγκράτι, Φιλολάου 31 ήταν. Διάβαζε αλβανικά βιβλία. Του λέω, ‘τι τα θέλεις τα αλβανικά’; Μου λέει: ‘Όλα χρειάζονται. Εγώ έχω βάλει ένα πρόγραμμα, μου λέει. Να γίνω αυτός που έχω βάλει στο μυαλό μου να γίνω. Αν δεν γίνω θα έρθω να βοσκήσουμε πρόβατα μαζί.’ Μετά τη Νομική Αθηνών ο Κάρολος Παπούλιας πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στο Μιλάνο και στην Κολωνία, όπου κάνει διδακτορική διατριβή στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο.
Για να καλύψει τα έξοδα του doctorat θα δουλέψει ως εργάτης.
 Ο άνθρωπος που αγαπά τους κήπους φύτεψε 5.000 δέντρα στην Κολωνία. Θάλλουν ακόμη, όπως και ο ίδιος. Η προσωπική του διαδρομή στο εξωτερικό τις δεκαετίες του 1950 και 1960 φέρνει σιγά-σιγά τον Κάρολο Παπούλια στα μονοπάτια της πολιτικής.
Σημείωση: Για τους φίλους της παιδικής ηλικίας, όπως ο Κώστας Καναβός, το αξίωμα του Προέδρου προκαλεί δέος. 
Η συνάντηση μαζί τους είναι αφορμή για μεγάλες συγκινήσεις. Όλοι δακρύσαμε. Δάκρυσε και ο Πρόεδρος. ‘Από πού ξεκίνησα και μέχρι πού έφτασα’ λέει. Η ζωή έχει μεγάλες μετατροπές. Πώς και πότε διαμορφώνει ένας άνθρωπος τον χαρακτήρα του; Το ερώτημα έχει μεγαλύτερη σημασία αν ο άνθρωπος αυτός εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στην περίπτωση του Κάρολου Παπούλια ίσως το κλειδί να βρίσκεται στον αθλητισμό. Το εξήγησε ο ίδιος στους μαθητές των Ψαρών.

[πηγή 1] και [πηγή 2]
>>> Πωγωνιανή Ηπείρου στο Google maps.

Kanabus Family


Rescue Story 


Kanabus, Feliks
Kanabus, Irena (1911-?) [wife]

While still a medical student at Warsaw University, Feliks Kanabus was known for his strong stand against antisemitic hooligans who victimized Jewish students. Even after becoming a successful surgeon, he continued defending his beleaguered Jewish compatriots.

As a surgeon in a pediatric hospital, Kanabus admitted Jewish children who escaped from the ghetto, devising fictitious charts for them which enabled them to stay there until a refuge was found for them. Later, Dr. Kanabus began helping his Jewish medical colleagues leave the ghetto. Among his many activities on behalf of Jews.



Kanabus performed cosmetic operations on Jewish-looking refugees, as well as circumcision-reversal procedures (Elongatio Praeputii), with the help of his wife, Irena, who acted as his assistant. Among the refugees helped by Dr. Kanabus were: Dr. Mieczysław Tursz, Dr. Zdzisław Askanas and his six-year-old son, Aleksander, Dr. Bronisław Wiśniewski, and Jan Fuerstenberg.
In risking their lives to help Jews, the Kanabus were guided by humanitarian motives, which overrode considerations of personal safety or economic hardship.

On September 21, 1965, Yad Vashem recognized Dr. Feliks Kanabus as Righteous Among the Nations.
On October 18, 1995, Yad Vashem recognized Irena Kanabus as Righteous Among the Nations.

[source

Nicola Canabo: Imperatore Bizantino




Nicola Canabo (seconda metà XII secolo – Costantinopoli, 8 febbraio 1204) è stato un imperatore bizantino. Detto il macellaio, fu nominato dai romei di Costantinopoli come loro basileus, fu eletto il 25 gennaio 1204 fino al 28 gennaio.

Non è considerato come Imperatore dinastico, perché non riuscì a coniare delle monete con il suo volto effigiato. Quando Alessio V Ducas aveva appena assassinato il giovane Alessio IV Angelo e si era proclamato al suo posto Imperatore, la popolazione era contraria che sul trono di Costantinopoli sedesse un assassino.

 Secondo la cronaca di Niceta Coniata, il 25 gennaio dell'anno 6712 del calendario bizantino (ossia il 1204), un'ampia folla si radunò davanti alla chiesa di Santa Sofia, seguita dai senatori e dai più alti esponenti del clero.

 Il popolo aveva fatto pressione su queste alte cariche perché fosse eletto un altro basileus, tuttavia essi la ritenevano una cosa pericolosa, poiché c'erano i crociati alle porte. La folla propose svariate persone, ma esse venivano contestate o si ritiravano spontaneamente.

Dopo tre giorni, un gruppo di giovani armati obbligò un oscuro aristocratico, tale Nicola Canabo (detto il macellaio da Niceta Coniate) a diventare Imperatore, imponendogli di accettare la carica, poiché, nel caso avesse rifiutato, avrebbe pagato quel rifiuto con la sua stessa vita,
Egli tuttavia restò imperatore per pochi giorni, perché Alessio V Ducas mandò le sue guardie variaghe a catturarlo e anche coloro che lo avevano sostenuto non lo difesero. Fu imprigionato, morì in prigione l'8 febbraio.