Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανθηρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Χρήστος Καναβός; Χωρίς αγροτικούς γιατρούς στην Καρδίτσα [δήμαρχος Αργιθέας -2013]


INFO: Ο Χρήστος Κάναβος, γιος του Χρυσοστόμου και της Αργυρής Καναβού, γεννήθηκε στο Ανθηρό το 1950. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο Ανθηρού και στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Μουζακίου. Έχει ένα γιο το Χρυσόστομο, πτυχιούχο Οικονομικών.

ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ

Μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων διορίστηκε υπάλληλος στα ΕΛΤΑ όπου και συνταξιοδοτήθηκε.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Συνδικαλιστής των ΕΛΤΑ και μέλος του Πολιτιστικού τμήματος αυτών.

Για πάνω από 30 χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με τα κοινά της Αργιθέας μέσα από Σωματεία και Πολιτιστικούς φορείς (Σύλλογος Αργιθεατών Αθήνας, Σύλλογος Ανθηριωτών Αθήνας του οποίου διετέλεσε και Πρόεδρος, Πανθεσσαλική Στέγη, Σύλλογος Καρδιτσιωτών Αθήνας, Σύλλογος Καρδιτσιωτών Μαραθώνα κ.α.). Συμμετείχε σε όλα τα Παναργιθεάτικα Συνέδρια πάντα με θέσεις διεκδικητικές και αγωνιστικές.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αργιθέας 1998.

Η Πολύχρονη παρουσία του στα κοινά της Αργιθέας με θέσεις και αγώνες για μεγάλα και καίρια προβλήματα της περιοχής, η σύγκρουση με αυτά και με τους αρμόδιους τον προίκισαν με σημαντικές εμπειρίες και γνώση γύρω από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στις δημοτικές εκλογές του 2006 και του 2010, αναδείχθηκε Δήμαρχος Αργιθέας.

Για το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης αγροτικών γιατρών που παρατηρείται στα ορεινά κυρίως χωριά του νομού Καρδίτσας, αλλά και σε ορισμένα ημιορεινά, διαμαρτύρονται οι κάτοικοι αλλά και οι δημοτικές αρχές, αυτών.
«Έχουμε αγροτικά ιατρεία χωρίς γιατρούς» 
επισημαίνουν οι ηλικιωμένοι κυρίως κάτοικοι των χωριών του Δήμου Αργιθέας, οι οποίοι αναγκάζονται να υφίστανται ασύλληπτη ταλαιπωρία κάθε φορά που πρέπει να γράψουν τα φάρμακά τους ή να εξεταστούν.

Ο δήμαρχος Αργιθέας κ. Χρήστος Καναβός σε δηλώσεις του στη «Γνώμη» τόνισε ότι κάθε φορά γίνεται αποδέκτης πολλών διαμαρτυριών και αντιδράσεων από τους κατοίκους των χωριών του, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι ηλικιωμένοι με αδυναμία μετακίνησης.

Ο κ. Καναβός επισημαίνει ότι από τις 8 θέσεις που προβλέπονται στα αγροτικά ιατρεία του Δήμου του (2 στο Ανθηρό και από μία σε Αργιθέα, Καλή Κώμη, Βραγγιανά, Αργύρι, Κουμπουριανά και Πετροχώρι) αυτή τη στιγμή είναι καλυμμένες μόνο οι τρεις και σύντομα θα μείνουν δύο. Όπως σημείωσε οι τρεις γιατροί που είναι τοποθετημένοι στην περιοχή του καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να ανταπεξέλθουν σε όλα τα αιτήματα, ενώ στις περισσότερες των περιπτώσεων, ο ίδιος εκτελεί και χρέη…ταξί! .
«Πρέπει να αλλάξει ο νόμος για την αγροτική θητεία. Διαφορετικά οι θέσεις δεν θα καλύπτονται εύκολα» 
τόνισε ο ίδιος, ελπίζοντας ότι μετά τις εκλογές το θέμα θα λυθεί. Να σημειωθεί ότι και στα χωριά του Δήμου Σοφάδων υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Ήδη η Ρεντίνα μετρά 2 μήνες χωρίς γιατρούς, όπως τα χωριά των πρώην Δήμων Μενελαϊδος και Ταμασίου.

Συνάντηση με Λοβέρδο


Για το παραπάνω θέμα ωστόσο, ο κ. Καναβός είχε συναντηθεί με τον μέχρι πρότινος Υπουργό Υγείας κ. Λοβέρδο, συνοδευόμενος από βουλευτές του Νομού μας, ενώ νωρίτερα (στις 13 Ιανουαρίου) του είχε στείλει και επιστολή διαμαρτυρίας με την οποία εξέφραζε την αγανάκτηση των κατοίκων από την έλλειψη ιατρικής φροντίδας. Στη επιστολή του εκείνη εκτός όλων των άλλων, κατέθετε και προτάσεις για το πώς μπορεί να λυθεί το ζήτημα, οι οποίες συνοψίζονται:

Να θεσμοθετηθεί η δυνατότητα ο Υπουργός Υγείας ή ο Διοικητής αρμόδιας κατά τόπο Υγειονομικής Περιφέρειας να διορίζει κατ’ εξαίρεση γιατρούς (από τον κατάλογο των υποψηφίων για άγονα – ορεινά ιατρεία)

Διαφορετικά να συνεργαστεί ο Υπουργός Υγείας με τον Υπουργό Άμυνας για διορισμό – τοποθέτηση στρατιωτικών γιατρών

Ή το Υπουργείο Εσωτερικών να επιχορηγήσει τους ορεινούς Δήμους με ειδικά κονδύλια για σύσταση – λειτουργία ισάριθμων δημοτικών ιατρείων στα δυσπρόσιτα ορεινά χωριά.


Η αρχή (;): Σταυροφορίες, Βυζάντιο, εποικισμός


Όπως αρχικά αναφέραμε το όνομα Κανναβός εμφανίζεται στην Ελληνική ιστορία γιά πρώτη φορά το 1203, όταν η Κωνσταντινούπολη επολιορκείτο από τους σταυροφόρους, οι οποίοι ως γνωστόν με την πρόφαση να ελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους απο τους Σελτζούκους, λεηλάτησαν την Πόλη και συνέβαλαν όσο κανείς στην πτώση της. Τότε υπήρξε μεγάλη κρίσις κυβερνήσεως και στο σημείο αυτό ο Λαός, ο Κλήρος και η Αριστοκρατία, ομόφωνα έστεψαν στην Αγία Σοφία ως Αυτοκράτορα τον Νικόλαο Κανναβό, (28/1/1204) καθαιρέσαντες τους Αυτοκράτορες, πατέρα και γιό Δούκα.

Δεν παρεβρέθηκε, όμως, σκόπιμα ο πατριάρχης Ιωάννης Καματερός. Ο νεαρός Αυτοκράτορας γενναίος μαχητής, συνέτριψε τις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Φράγκων σταυροφόρων, οχύρωσε την Αγία Σοφία, αλλά τελικά σκοτώθηκε την 5η Φεβρουαρίου από το Μούρτζουφλο, Αλέξιο Δ΄ που ανέλαβε Αυτοκράτορας μέχρι την 12η Απριλίου που οι Φράγκοι κυρίευσαν την Πόλη, με τις γνωστές συνέπειες που γνωρίζουμε από την Ιστορία.
Κοιτίς, ρίζα των Κανναβαίων λοιπόν υπήρξε η Κωνσταντινούπολη και μετά την τελική άλωση το 1453 απο τους Τούρκους, πολλοί Κανναβαίοι διεσκορπίσθηκαν σε πολλά σημεία κυρίως της παλαιάς Ελλάδος, για να αποφύγουν την δουλεία των Τούρκων.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ - ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΝΕΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ 


Μετά την άλωση φυσικά κανένας Ρωμηός δεν θεωρείτο ασφαλής στη Κωνσταντινούπολη. Προσπάθησαν τότε άρον άρον να πάνε σε ασφαλέστερες περιοχές που θεωρούντο οι ορεινές περιοχές της Ηπειρωτικής Ελλάδος σαν πιό ελεύθερες, εν σχέσει με τις πεδινές. Ο πληθυσμός των πόλεων μειώθηκε πάρα πολύ (Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη κ.α.)

Το παιδομάζωμα, ο εξισλαμισμός που επέβαλαν οι Τούρκοι, ανάγκασαν τους Ελληνες που σέβονταν την παράδοσή τους να γίνουν πρόσφυγες. Πολλοί Κανναβαίοι αρχικά κατέφυγαν κοντά στη Λαμία (1455-1460) όπως έλεγε ο Βουλευτής Ι. Κανναβός, αλλά δεν παρέμειναν εκεί παρά μόνον ένας δύο, οι άλλοι διεσκορπίσθηκαν σε πολλά μέρη της Ρούμελης, της Θεσσαλίας, της Πελοπονήσου, αλλά και σε νησιά. Δεν είναι όμως σίγουρα όλα αυτά. Σίγουρο είναι ότι άδειασε η Πόλη και γέμισε μέχρι και η αραιοκατοικημένη Μάνη, όπου οι μισοί σημερινοί Μανιάτες είναι απόγονοι αυτών των φυγάδων.

Στην Ήπειρο υπάρχουν και σήμερα, σε κάποιο χωριό της Κόνιτσας, Κανναβαίοι και στη Καρδίτσα στο χωριό Ανθηρό. Απο τους Φράγκους διέφυγε την κατάληψη το Δεσποτάτο της Ηπείρου, με έδρα την Άρτα και περιφέρεια την Αιτωλοακαρνανία, η Φωκίδα (εκτός της Άμφισσας) και η Αυτοκρατορία της Νίκαιας-Τραπεζούντος.

Στο Δεσποτάτο της Ηπείρου ανήκε και η Ναυπακτία μέχρι το 1580 περίπου. Εδώ βρίσκουμε τους Κανναβαίους που θα ασχοληθούμε στην ιστορία μας. Από το 1580 έως το 1700 η Ναυπακτία κατακτήθηκε από τους Βενετούς, Αλβανούς του Μπούα-Γρίβα και πειρατές. Από το 1700 μέχρι το 1829 κατακτήθηκε απο τους Τούρκους. Όσοι δεν ήθελαν να εξισλαμισθούν, για να αποφύγουν τις σφαγές και τα σκλαβοπάζαρα, προτίμησαν να αφήσουν τίς πόλεις και πήγαν στά ορεινά μέρη, όπως είπαμε, κρατώντας την θρησκεία τους, αλλά κυνηγημένοι και φυσικά χωρίς ανέσεις.

Μεταξύ 1455-1460 κάποιος Κανναβός, αγνώστου ονόματος εγκαταστάθηκε στη θέση ''Γεροντοκαρυές" στά Κράβαρα, όπως λέγονταν τότε, σε απόκρυφο μέρος με έλατα και καστανιές, 3 χλμ απο την Άνω χώρα. Εκεί κατασκεύασε μιά βρύση (κρήνη κατά τους ιστορικούς) λιθόκτιστη και αναγνωρίσθηκε ως άρχοντας του χωριού. Μετά από 100 περίπου χρόνια, λόγω αυξήσεως του πληθυσμού και από ελλειψη νερού, μεταφέρθηκε το χωριό στη σημερινή θέση -Άνω Χώρα- με την ονομασία Τρανή Λομποτινά, όπου και είχε άφθονο νερό. Έγινε δε και πρωτεύουσα των Κραβάρων (50 συνολικά χωριά τότε). Ο κατακτητής εδώ δεν έδωσε και πολλή σημασία επειδή ήταν άγονο και απρόσιτο μέρος.

Στην ορεινή Ναυπακτία βρίσκουμε λοιπόν τους Κανναβαίους, αλλά η ιστορία μας με σίγουρα στοιχεία ξεκινά απο το 1800.
Τό 1805 η Ναυπακτία υπήχθη στο πασαλήκι του Αλή Πασά των Ιωαννίνων και απο το 1805 διοικητές Κοτσαμπάσηδες στά Κράβαρα, έως το 1821 ήταν οι Κανναβαίοι.