Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πωγώνι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κάρολος Παπούλιας και Καναβαίοι



Μιλάμε, προφανώς για τον Κάρολο Παπούλια, τον έλληνα πολιτικό και ιδρυτικό μέλος του Πα.Σο.Κ., φίλο της οικογένειας του Ανδρέα Παπανδρέου που διατέλεσε υπουργός των κυβερνήσεων του κόμματός του και 6ος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος επίσης και ιδιαίτερα τελευταία χρόνια έδωσε δείγματα γραφικότητας μαζί με των υπολοίπων πολιτικών.
Είναι γεννηθείς στα Ιωάννινα, το 1929, με καταγωγή από το χωριό Πωγωνιανή και συν τ' άλλα είχε οικογενειακές σχέσεις και πολύ στενές, με την εκεί οικογένεια των Καναβαίων.

 Πατέρας του ήταν ο υποστράτηγος [εύελπις τάξεως 1911], Γρηγόριος Παπούλιας, με καταγωγή από την Κορινθία, μητέρα του η Ηπειρώτισσα Βασιλική Παπούλια και το 1936 έμεινε ορφανός από πατέρα.
Οφείλει το όνομά του στον στον Καρλ Κάουτσκι, καθώς τόσο ο νονός του στρατηγός Βλάχος, όσο και ο πατέρας του ήταν θαυμαστές του Αυστριακού σοσιαλιστή στοχαστή.
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Πωγωνιανής και συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές διαδοχικά στα Γυμνάσια Πωγωνιανής, Ζωσιμαίας Ιωαννίνων, Παλαιού Φαλήρου, στο 7ο Γυμνάσιο Παγκρατίου.

Το 1937 μαζί με τη μητέρα του εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όμως λίγο καιρό αργότερα επέστρεψαν στην Πωγωνιανή Ηπείρου, όπου το 1941 η οικογένεια Καναβού τον δήλωσε ως 14ο μέλος της, προκειμένου να δικαιούται συσσίτιο.

Το 1943 έγινε αντάρτης στο 15ο Σώμα του ΕΛΑΣ, μεταφέροντας πληροφορίες, το 1944 οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και έλαβε μέρος στη μάχη με τους Γερμανούς, στο Χάνι Δελβινάκι. Το 1945, στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του στην οδό Φιλολάου 31 στο Παγκράτι, στην Αθήνα, όπου θα εργαστεί ως ταχυδρόμος στο Σανατόριο «Σωτηρία». Γνωρίζει και ομιλεί γερμανικά, γαλλικά και ιταλικά. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής του βόλλεϋ, αγωνιζόμενος στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο, του οποίου αργότερα έγινε πρόεδρος, ενώ υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας βόλλεϋ καθώς και πρωταθλητής Ελλάδος στο άλμα επι κοντώ.

Στη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο των Εξωτερικών, εμφανίστηκε ως ένας από τους δανειστές του τότε πρωθυπουργού και προσωπικού του φίλου Ανδρέα Παπανδρέου, στην κατασκευή της κατοικίας στην οδό Αγράμπελης.
Ως πρόεδρος έχει συνδέσει το όνομά του με την επιβολή επαχθών δημοσιονομικών μέτρων σε βάρος της Ελλάδος, από μέρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και με την εγκατάσταση τριμερούς επιτροπής, [«Τρόικας»], ελέγχου των δημόσιων Οικονομικών.
 Στην επέτειο της απελευθερώσεως της Θεσσαλονίκης την 26η Οκτωβρίου 2011, πολίτες δεν επέτρεψαν τη διεξαγωγή της καθιερωμένης παρελάσεως και τον ανάγκασαν να απομακρυνθεί [1] από την εξέδρα των επισήμων.

Προσωπικές αφηγήσεις των Καναβαίων για τον Παπούλια:

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα του MEGA στον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τη συμπλήρωση ενός έτους από την ανάληψη των καθηκόντων του (εκπομπή «42΄με την Μάρα Ζαχαρέα» το 2006).
Εκεί, ανάμεσα σε άλλους, μίλησαν και οι Καναβαίοι σχετικά με τον Παπούλια. Παραθέτουμε τα όσα είπαν αυτοί:

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΝΑΒΟΣ (φίλος Κάρολου Παπούλια):

Τον Παπούλια τον γνώρισα από 2 χρονών τότε, στο χωριό. Ήταν ο πατέρας του άρρωστος και ήρθε στην Πωγωνιανή για μέρος καλό, κλίμα καλό για την αρρώστια που είχε. Του είχαν πει οι γιατροί να πίνει γάλα φρέσκο, μόλις αρμεγμένο, ζεστό. Πήγαμε λοιπόν δέκα πρόβατα στην αυλή του εκεί, τα κλείναμε το βράδυ εκεί και το πρωί μόλις τα αρμέγαμε έπινε το γάλα.
Ο πατέρας του ήταν σκληρός. Τόπιανε παιδί και το πετούσε έξω στο χιόνι. Φώναζε η Βασιλική, η μάνα του: ‘Τι κάνεις εκεί πέρα, θα ξεπαγιάσει το παιδί.’ ‘Ή να γένει ή να μην γένει τίποτα’, της απαντούσε. Ο Γρηγόρης Παπούλιας έχει ένα όραμα για τον μικρό Κάρολο.

 Μόλις παρέδωσε ο ΕΛΑΣ τα όπλα δημιουργήθηκε εθνοφυλακή, που πήγαινε σήμερα στο ένα χωριό, αύριο στο άλλο για να τα επανδρώσει από αστυνομία και από στρατό. Αλλά όπου πήγαινε, όσοι ήταν στον ΕΛΑΣ έτρωγαν ξύλο μετά μουσικής. Ξύλο να δουν τα μάτια σου…
Η πολιτική ατμόσφαιρα σκοτεινιάζει. Ενώ ο Κώστας και ο Κάρολος κρύβονταν μία γειτόνισσα ειδοποιεί τον πατέρα του Καναβού ότι καταζητούνται. Μόλις παρέδωσε ο ΕΛΑΣ τα όπλα δημιουργήθηκε εθνοφυλακή, που πήγαινε σήμερα στο ένα χωριό, αύριο στο άλλο για να τα επανδρώσει από αστυνομία και από στρατό. Αλλά όπου πήγαινε, όσοι ήταν στον ΕΛΑΣ έτρωγαν ξύλο μετά μουσικής. Ξύλο να δουν τα μάτια σου…

 Κρυβόμασταν εδώ κι εκεί, στις τρύπες. Δεν βγαίναμε στην αγορά καθόλου. Μας έφερναν ψωμί και από τα πρόβατα γάλα. Μετά αποφασίσαμε και πήγαμε στα Γιάννενα. Ο δρόμος δεν ήταν καθόλου εύκολος.
Με τα πόδια. Αλλά στο δρόμο κουράστηκε ο Κάρολος. Περνάει ένα αυτοκίνητο με κάρβουνο από πίσω, δεν είχε βενζίνη τότε, και είχε πουρνάρια φορτωμένο. Τον σταματάμε και του λέμε να μας πάρει μέχρι τα Γιάννενα. –Πού να σας βάλω; λέει. Ένας μπαίνει μπροστά.
Οι άλλοι; -Βάλε μας, του λέμε, όπου νάναι. Ανεβήκαμε πίσω στα πουρνάρια εγώ και ο Κάρολος και ο άλλος, ο μεγαλύτερος, μπροστά. Κουνώντας, κουνώντας τα πουρνάρια πήγαμε στον πάτο και τρέχαν αίματα στα πόδια μας από τα πουρνάρια…
 Tο 1945, ενώ η Ελλάδα βυθίζεται στον Εμφύλιο, ο Κάρολος και η μητέρα του έρχονται στην Αθήνα. Εγκαθίστανται στο Παγκράτι και ένα νέο κεφάλαιο ξεκινά στη ζωή τους. Από τα χρόνια της δεκαετίας του ’30 στην Πωγωνιανή και στα Γιάννενα θα μείνουν οι παιδικές αναμνήσεις.

Όταν ήμουν φαντάρος στη Θήβα πήρα 24ωρη άδεια και τον βρήκα στο Παγκράτι, Φιλολάου 31 ήταν. Διάβαζε αλβανικά βιβλία. Του λέω, ‘τι τα θέλεις τα αλβανικά’; Μου λέει: ‘Όλα χρειάζονται. Εγώ έχω βάλει ένα πρόγραμμα, μου λέει. Να γίνω αυτός που έχω βάλει στο μυαλό μου να γίνω. Αν δεν γίνω θα έρθω να βοσκήσουμε πρόβατα μαζί.’ Μετά τη Νομική Αθηνών ο Κάρολος Παπούλιας πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στο Μιλάνο και στην Κολωνία, όπου κάνει διδακτορική διατριβή στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο.
Για να καλύψει τα έξοδα του doctorat θα δουλέψει ως εργάτης.
 Ο άνθρωπος που αγαπά τους κήπους φύτεψε 5.000 δέντρα στην Κολωνία. Θάλλουν ακόμη, όπως και ο ίδιος. Η προσωπική του διαδρομή στο εξωτερικό τις δεκαετίες του 1950 και 1960 φέρνει σιγά-σιγά τον Κάρολο Παπούλια στα μονοπάτια της πολιτικής.
Σημείωση: Για τους φίλους της παιδικής ηλικίας, όπως ο Κώστας Καναβός, το αξίωμα του Προέδρου προκαλεί δέος. 
Η συνάντηση μαζί τους είναι αφορμή για μεγάλες συγκινήσεις. Όλοι δακρύσαμε. Δάκρυσε και ο Πρόεδρος. ‘Από πού ξεκίνησα και μέχρι πού έφτασα’ λέει. Η ζωή έχει μεγάλες μετατροπές. Πώς και πότε διαμορφώνει ένας άνθρωπος τον χαρακτήρα του; Το ερώτημα έχει μεγαλύτερη σημασία αν ο άνθρωπος αυτός εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στην περίπτωση του Κάρολου Παπούλια ίσως το κλειδί να βρίσκεται στον αθλητισμό. Το εξήγησε ο ίδιος στους μαθητές των Ψαρών.

[πηγή 1] και [πηγή 2]
>>> Πωγωνιανή Ηπείρου στο Google maps.
Read More

Το Πωγώνι των 37 χωριών: Αναδρομή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο [Σταύρος Καναβός]



Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος χτύπησε βαριά το Πωγώνι, ειδικά γιατί βρισκόταν στα σύνορα.
Πολλοί Πωγωνήσιοι, μόλις χτύπησε η Ιταλία την Ελλάδα, εντάχτηκαν εθελοντικά στον ελληνικό στρατό και μερικοί που ήταν στρατολογημένοι στον αλβανικό στρατό λιποτάχτησαν, όπως ο Κώστας Οικονομίδης, ο Παντελής Καρέτσος, από το Χλωμό, ο Λάμπρος Καλούδης από την Τσιάτιστα και άλλοι.

Στην περίοδο αυτή, ειδικά μετά την πτώση της Ιταλίας, αναπτύσσονται απελευθερωτικά κινήματα στην Ελλάδα, στην Αλβανία και αλλού.
Διαφημίζεται το Σύμφωνο του Ατλαντικού, το οποίο καλεί τους λαούς ν’ αγωνιστούν μαζί κατά του φασισμού, κατά του Άξονα (Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία) και μετά τον πόλεμο οι λαοί ειρηνικά θα χωρίσουν τις διαφορές τους.

Φουντώνει ο αγώνας για λευτεριά στα Βαλκάνια. Στην Ελλάδα οργανώνεται το ΕΑΜ, που έχει την πιο μεγάλη δύναμη, αλλά οργανώνεται και ο ΕΔΕΣ. Στην Αλβανία το Κομμουνιστικό Κόμμα οργανώνει το Ε.Α.Μ. Αλβανίας, το παρτιζάνικο κίνημα, το οποίο ήταν και η μεγάλη δύναμη στη χώρα αυτή. Ήταν όμως και το Μπαλ Κομπετάρ, το οποίο υποβαθμίστηκε από τη συμμαχία του με τους καταχτητές Ιταλούς και αργότερα Γερμανούς.

Οι Αλβανοί κομμουνιστές, επίσημα στα συνέδριά τους ( στο Συνέδριο Πολύτσανης, της Πρεμετής) δηλώνουν πως μετά από τον πόλεμο οι Έλληνες της Μειονότητας θα έχουν όλα τα δικαιώματα μέχρι την Αυτοδιάθεση, στο που και πως θέλουν να ζήσουν. (Μενέλαος Δαλιάνης, στο βιβλίο του «Η Εθνική Αντίσταση της Ελληνικής Μειονότητας της Αλβανία 1941 - 1944 »)

Οι Πωγωνήσιοι πήραν τα όπλα και βγήκαν να πολεμήσουν και να θυσιαστούν για την λευτεριά της πατρίδα τους. Σε σχέση με τον πληθυσμό το Πωγώνι παίρνει την πρώτη θέση στο παρτιζάνικο κίνημα. Απ’ εδώ είναι ο πρώτος διοικητής του παρτιζάνικου τάγματος, ο Παναγιώτης Πάνος από το Χλωμό, ο ήρωας για λευτεριά αργότερα Θόδωρης Μάστορας και τόσοι και τόσοι άλλοι. Ο αγώνας τους ήταν ιερός και δίκαιος.

Όμως οι Αλβανοί κομμουνιστές με τον Ε. Χότζια αρχηγό, μόλις πήραν την εξουσία στις 24 Μάη 1944, ανέτρεψαν τα όσα δημαγωγικά έλεγαν και στη θέση τους εγκατέστησαν την πιο στυγνή δικτατορία.
Πολλοί Έλληνες παρτιζάνοι προέβλεπαν και έλεγαν πως δεν πρόκειται να περιμένουμε τίποτε από τους Αλβανούς κομμουνιστές. «Αυτοί, οι Αλβανοί θα μας δώσουν δικαίωμα αυτοδιάθεσης ;» έλεγαν. Και έφυγαν από το παρτιζάνικο, όπως ο Γιώργος Πάλλης, ο Θανάσης Ζώης, ο Νίκος Κατσάνος, ο Φώτης Κατσάνος από τις Σχωριάδες και άλλοι οι οποίοι εντάχτηκαν στο ΕΔΕΣ. Ο Γρηγόρης Κάνας από το Χλωμό, Σωπικιώτες κλπ. είχαν ενταχτεί πρωτύτερα στο ΕΔΕΣ.

Για την εποχή εκείνη δεν έχει σημασία το που εντάχτηκαν. Σημασία έχει ότι προβληματισμένοι βγήκαν στο κλαρί για λευτεριά. Και όλοι αυτοί ή στο ένα ή στο άλλο είναι οι μεγάλοι αγωνιστές μας.
Και μ’ όλο που στο Πωγώνι με κέντρο την Πολύτσανη είχε στηθεί το επιτελείο των παρτιζάνων, komanda e vendit, δεν έπαψαν ποτέ οι αντιδράσεις ενάντια στην κομμουνιστική κατεύθυνση που έπαιρνε το κίνημα.

Οι συλλήψεις άρχισαν. Τα ονόματα Ζέρης, Γκίκας, Κωντολόλης, Κιτσάτης, Πάρρας, Γκέλιος, Γκιούλης, Λάμπρος Πάνος, Βασιλειάδης κλπ., μπήκαν στο στόχαστρο και άρχισε η εξαφάνισή τους.
Οι διώξεις εντάθηκαν. Ο Ενβέρ Χότζα κατανοούσε ότι δεν θα μπορούσε να δαμάσει την Εθνική Ελληνική Μειονότητα αν δεν έπαιρνε δραστικά μέτρα κατά των διανοούμενων, που τους θεωρούσε επικίνδυνούς για τον σοσιαλισμό.

Μια αποκαλυπτική εικόνα μιας μεσαιωνικής κατάστασης δουλείας και κάτι παραπάνω δίνει στο βιβλίο του ο Μηνάς Πάρρας, ο οποίος πέρασε 40 χρόνια στις φυλακές, στα κελιά και στα βασανιστήρια του κομμουνισμού στην Αλβανία:

«Δεκέμβριος 1945. Γέμισε τώρα η φυλακή του Αργυροκάστρου, τα κελιά και τα μπουντρούμια του φρουρίου με καθαρούς Έλληνες. Η αιτία; Δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές της 2ας Δεκεμβρίου 1945. Και άρχισαν νέα βασανιστήρια. Πόσοι απέθαναν και πόσοι αυτοκτόνησαν πριν δικαστούν; Πολλοί. Ο Βασίλης Σιούτης από τις Σχωριάδες κρεμάστηκε στην πόρτα του κελιού, παλιός φίλος, δεν μπόρεσε ο καημένος να υποφέρει τα βασανιστήρια. Ο Βασίλης Τζέλιος από την Πολύτσιανη, απέθανε μέσα στα κελιά, πατριώτης και φίλος, αιωνία του η μνήμη. Ο Αθανάσιος Τέρπος πέθανε από τα βασανιστήρια».

Άλλες τραγικές σκηνές στον Καλιά (στη μαύρη φυλακή) του Αργυροκάστρου:

«Η φυλακή ήταν σε διαρκή αναστάτωση. Από το πρωί γινόταν η προετοιμασία των φυλακισμένων που θα δικάζονταν. Ταραχή μεγάλη, φωνές, τρεχάματα, αλυσίδες, χειροπέδες... Μια αλυσίδα χοντρή. Οι φυλακισμένοι στη γραμμή, ανά δύο τους έδεναν με χειροπέδες στην αλυσίδα, που ήταν τόσο χοντρή και βαριά ώστε κόβονταν τα χέρια. Μετά ακολουθούσε η έξοδος... Γίνεται η εκκίνηση. Φωνές, ουρλιαχτά, χτυπήματα, για όποιον τάχα δεν υπακούει, σ’ όλο το δρόμο ως το δικαστήριο. Εκεί έξω περιμένουν και τα μίσθαρνα όργανα, χαφιέδες, προδότες, παλιοτόμαρα, που φωνάζουν, βρίζουν και ρίχνουν στους φυλακωμένους πέτρες και ό,τι άλλο βρίσκουν. Είναι αφάνταστο και δυσπερίγραπτο» .

Και γεμίζουν οι φυλακές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με Έλληνες, όπως απ’ όλη τη Βόρειο Ήπειρο και απ’ το Πωγώνι. Δημοσιεύομε μερικούς.

• Από την Πολύτσανη

Σταύρος Γκόρος (εκτελέστηκε) – Μηνάς Πάρρας (40 χρόνια φυλακή) - Ανδρέας Γκιούλης -Νόντα Τζιέλιος—Ηλίας Καραγιάννης—Κόλιας Βέλιος—Κόλιας Κονόμος—Αχιλλέας Γκόρος—Αριστείδης Γκόρος—Χαριλάκης Μπάλας

• Από τη Σωπική:

Ευθύμιος Γκίκας (εκτελέστηκε)—Ζέρης –Χρήστος Παπαγιάννης—Σταύρος Καναβός—Θανάσης Κούμπης—Ηλίας Γέρος—Δημήτρης Πρωτόπαπας—Κώστας Κοντοπάνος—Ουρανία Ρίζου—Κώστας Κωντολόλης

• Από τις Σχωριάδες:

Νάσιος Μεϊντής (εκτελέστηκε)—Αντώνης Κατσάνος - Απόστολος Τσάνος—Θανάσης Νταλιές—Θωμάς Λώλης—Βασίλης Μεϊντής—Λούκας Μεϊντής—Κώστας Πότσης—Θανάσης Πασπάλης—Βασίλης Λώλης—Λάμπρος Βαγγέλης - Θανάσης Βαγγέλης—Βάγιος Τέλιος—Αντώνης Βάγιος—Όλγα Τέλιου.

• Από τη Σέλτση:

Νάσιος Σ. Μπάτσης (26 χρόνια φυλακή)—Ανδρέας Μόσχος (25 χρόνια)—Νικόλα Ντόντης—Κώτσιος Ντιμάκου—

• Από το Χλωμό:

Παναγιώτης Ζέρβας (εκτελέστηκε) - Βασίλης Πάλλης—Σταύρος Ζέρβας—Αλέξης Ρέτζιος—Νικόλας Έξαρχος - Δημήτρης Αηδόνης—Νίκος Αηδόνης—Γρηγόρης Τσόνης—Δημήτρης Κότος—Γιάννης Βέλιος—Γρηγόρης Μπεζιάνης—Γιάννης Κεχαγιάς—Παναγιώτης Μπεζιάνης—Ευθυμία Βεζιάνη—Γιάννης Κεχαγιάς.

• Από την Τσιάτιστα :
Σταύρος Τέλιος—Γιώργος Στόγιας—Χρήστος Κάνας --Στεφάνης Αηδόνης—Πέτρος Μάτσιας—Δημήτρης Χρ. Τσιελεμέγκος—Παντελής Ντούβας—Βασίλης Παναγιώτης--

Τα βασανιστήρια αποτελούσαν άλλη μαύρη σελίδα στα χωριά. Οι εκφοβισμοί και τα εγκλήματα, απάνθρωπα… Τον δάσκαλο Παναγιώτη Βασιλειάδη από την Τσιάτιστα τον κρέμασαν με το κεφάλι κάτω μαζί με τον Νικόλα Έξαρχο από το Χλωμό στα υπόγεια του Γκοντέλα. Ενώ το Λάμπρο Παππά από την Τσιάτιστα τον ξύλιασαν τόσο που έχασε τις αισθήσεις του και έμεινε καιρό στο κρεβάτι. Την Κωστάντω Ζέρβα την έκαναν μαύρη από το ξύλο και τα απάνθρωπα βασανιστήρια, όπως και την Κατερίνα Μασούρα και Σιόρη Σταύρο από το Χλωμό.

Οι εξορίες ατελείωτες…..


• Από την Τσιάτιστα :
Σοφοκλής Αηδόνης, Σταμάτω Τζιούμα, Σπύρος Τέλιος, Παρασκευή Δήμουλα, Αλεξάνδρας Κάνα, Νυφοδώρα Βασιλειάδη, Ευδοξία Μάτσια, Άννα Μπεζιάνη, Ευθυμία Μπεζιάνη, οικογένεια Δημήτρη Γκοντόση με 7 άτομα, Αναστασία Πόλιου, Στεφάνης Πόλιος, Χαρτίνη Χατζή, Βασίλης Χατζής, Αναστασία Παναγιώτη, Όλγα Παναγιώτη, Σοφοκλής Παναγιώτης, Αρετή Παναγιώτη, Μάρω Παναγιώτη, Ελένη Λάμπρου, οικογένεια Πέτρου Μάτσια.

• Από το Χλωμό:
Νυφοδώρα Μπελλά, Παναγιώτης Μπεζιάνης, Σεβαστή Μπελλά, Λεωνίδας Μπαϊνίκος, Κατερίνα Μασούρα, Σταύρος Σιόρης, οικογένεια Πολυξένη Γκοντέλα, οικογένεια Κώστα Γκοντέλα, οικογένεια Λάμπρου Πάνου, Κωστάντω Ζέρβα, Κατίνα Κάννα . …

• Από τις Σχωριάδες:
Αντώνης Κατσάνος, οικογένεια Πύλιου Μεϊντή, οικογένεια Ηλία Μεϊντή, οικογένεια Αποστόλη Μεϊντή, οικογένεια Μιχάλη Μεϊντή, Βασίλης Μεϊντής, Γιώργος Μεϊντής, Ροδαλία Κατσάνου, Χρήστος Τσάνος, Φώτης Τσάνος, Κωστάντω Τσάνου.

• Από την Πολύτσανη:
 Μάνθα Γκιούλη, Γκιέλιος Γκιούλης, οικογενειακώς.

• Από την Σωπική, ξεσήκωσαν όλο το χωριό:
Ευδοξία Λιακατά, Θεοδώρα Δάμου, Πολύμια Γκίκα, Χρήστος Παπαγιάννης, Τασούλα Παπαγιάννη, Θανάσης Κούμπης-οικογενειακώς, Ευγενία Κολιβάκη, Χαρίκλια Γερμανού, Μαρία Δημογιώργη, Λάμπης Παπανικόλας, Βάσω Γκινόπουλου, Λάμπης Ζήκος, Σοφία Ζήκου, Βάσω Βασίλη, Τάκης Ζιστάτσης, Θωμάς Καναβός, Μαρίκα Καναβού, Μηνάς Καναβός, Σταύρος Καναβός, Καλλιόπη Χαλίλη, Πηνελόπη Πρεμιτσίδη, Πάνος Νικοζήσης-οικογενειακώς, Θανάσης Μάρης- οικογενειακώς, Καλλιρόη Λιάλιου, Κωστάντω Λιάλιου, Σταύρος Κότης, Όλγα Κότη, Χαρίκλια Μαυρομάτη, Μερόπη Μαυρομάτη, Κωστάντω Μπόλη, Κωστάντω Λιακατά, Αμαλία Ντούμπη, Άλκης Ντούμπης.
Read More
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)