Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βουλευτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

O βουλευτής Λογοθέτης Καναβός, τα τελωνεία και ο Κολοκοτρώνης



Ο  Λογοθέτης Καναβός είναι καταγεγραμμένη ιστορική μορφή κατά την περίοδο του 1821 και πιο κάτω παραθέτουμε κάποια διασωθέντα έγγραφα, με τα οποία, ορίζεται. μαζί με άλλους δυο, αντιπρόσωπος, προκειμένου να κανονισουν το θεμα χρηματικης διελυεσης (τελωνειο) απο τα διερχομενα στον ελλαδικο χωρο ξενα πλοια.

Στο επόμενο έγγραφο, είναι η ανάδειξή του σε βουλευτή και ορισμός της συνάντησής του, μαζί με τους άλλους νεοεκλεγμένους με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Μην ξεχνάμε πως μιλαμε για μια εξεγερμένη περίοδο και για χρήματα που μαζεύονταν για την χρηματοδότηση της επανάστασης.

-Είναι τα εξής (3) και υπάρχουν στην αρχειοθήκη της βιβλιοθήκης της εθνικής παλιγγενεσίας:
Read More

Kanaveoi and Ano-Chora [Nafpaktia - Greece]





Ano Chora is linked to the great Byzantine family Kanaveoi from which an emperor came. After the Franks conquest in 1204 and later the Ottomans the invasion in 1453 Constantinople many seigniorial families of the city escaped to safer places. The establishment of Kanaveoi in Kravara is unclear as there is no solid evidence. We meet written proof of Kanaveoi in Kravara in 1739. One thing is certain that they were leaders not only in Ano Chora but in all the villages of Kravara.
Kanaveoi also founded the great Academy of Ano Chora. But Kanaveoi were banished between 1800 and 1801 by Ali Pasa and were forced to seek refuge in Egio thus the Academy closed. We should mention that Father Kosmas of Aetolia had attended the academy during 1734 and taught in the school until 1738. The last of Kanaveoi family was Ioannis Nikolaou Kanavos (1866-1953) who was elected as Member of the Parliament but also as Senator and Minister for many times.

Undoubtedly the natural environment of the village is its greatest enticement. The forests are a natural mosaic made of many different types of trees such as: chestnut, fir, cedar oak and other. Amongst the fir, chestnut, cedar trees and fern there are many springs.



During these past years Ano Chora is taking full advantage of its natural beauty and social infrastructure like the Health Centre in order to create attractive tourist infrastructure that will make the village a tourist destination.
The old stonemason houses but also the new ones have blended in the natural environment; the traditional cafés and the cobblestone streets; the traditionally built hotels and guesthouses under the big plane trees, make up an idyllic atmosphere and grab the attention of the observer. The church of Agia Paraskevi (1918) is also magnificent with its two imposing cruciform bell towers built with carved black stones. The icons of Agia Paraskevi and Panagia SKopiotissa also stand out.

Moreover, there is much to see from the Lakoula Hill to the hill of Aye Giorgi. Even the small bus (Karnavalos) served as public transportation until 1983. Now it is on display by Agia Paraskevi church. During mid-October the chestnut and tsipouro festival is organised where tsipouro is distilled; roasted chestnuts, traditional pies, stew and deserts served (baklava, ravani, kourabie, cherry, chestnut, walnut, quince).

>>> Αno Xora - Google maps.
Read More

Ιωάννης Κανναβός, υπουργός: Από την Άνω Χώρα στην Περιθιώτισσα


Όπως αναφέραμε ο Ιωάννης Κανναβός, βουλευτής και Υπουργός δεν άφησε απογόνους καθ' όσον η καλή του γυναίκα είχε πολλές αποβολές και στην εποχή εκείνη η ιατρική δεν μπορούσε να βοηθήσει.
Πούλησε και το τριόφορο αρχοντικό των Κανναβαίων και κάπου εδώ τελείωσε η ιστορία μας στην Άνω Χώρα Ναυπακτίας μετά από τόσες περιπέτειες και κυνηγητά από εχθρούς και ζηλότυπους <<φίλους>>.

Όμως ο Θανασάκης όπως αναφέραμε, φοβούμενος την σύλληψη από τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων και όχι μόνον, αλλά και από τα μπαξίσια που υπόσχονταν οι αρβανίτες για την παράδοσή του στο Τουρκαλβανό ταγματάρχη Αχμέτ Πρέβιστα και στον αντικαταστάστη του Αβδούλ καθώς και του Σωτηρόπουλου, κατέφυγε σε κρυψώνα, σε ηλικία περίπου είκοσι χρονών.
Τη μοναδική αυτή κρυψώνα στη θέση <<Περιθιώτισσα>> την γνώριζαν οι Κραβαρίτες ζωοκλέπτες που γύριζαν όλες τις τρύπες και προτίμησαν εκεί να κρύψουν τον προστατευόμενό τους Θ α ν α σ ά κ η, τον καταδιωκόμενο περί το φθινόπωρο του 1820.

Και δεν έπεσαν έξω οι καλοί εκείνοι Κραβαρίτες, φίλοι των Κανναβαίων γιατί δεν υπήρχε πιό ιδανική και ασφαλή κρυψώνα σε απρόσιτη θέση, μέσα σε παρθένα και πανύψηλα δάση δρυός και πουρναριών και αριών.
Μέ άγρια και κατάφυτη οργιώδη βλάστηση στην οποία δεν μπορούσε κανείς να υποψιασθεί για ύπαρξη ζωής.
Εκεί λοιπόν είχαν τις ταράτσες τους και τα μανδρυά τους έξη τσοπάνηδες και ζούσαν ήσυχα μακρυά από χωριό και κόσμο, ελεύθεροι και απηλλαγμένοι από κάθε ανεπιθύμητη επίσκεψη. Ζούσαν με ότι παρήγαγαν, τα λίγα γιδοπρόβατά τους, το γάλα τους, το τυράκι τους, το μαλί για τα ρουχαλάκια τους τα μάλλινα, του αργαλειού, με τις χονδρές κάπες τους που τις είχαν για παλτό και πάπλωμα. Είχαν και τα κηπάκια τους με τα γόνιμα χωραφάκια τους.
Τα ονόματα αυτών των βοσκών δεν τα θυμόμαστε καλά, που να τα σημειώσει κανείς τότε που τα μαθαίναμε από τους παππούδες, γράφει ο κ. Κώστας ο Δασονόμος, αλλά συγκράτησε τα ονόματα του Στάθη, του Γεωργούλα, του Καραγκούνη και του Χουλιάρα που αργότερα έγιναν επώνυμα ως Σταθόπουλοι, Γεωργόπουλοι, Τριανταφύλλου (του Καραγκούνη) και Γεωργίου.
Δεν γνωρίζουμε αν οι άλλοι Κανναβαίοι της Άνω Χώρας ήξεραν τίποτα για την κρυψώνα του Θανασάκη, δεν έχουμε καμμιά πληροφορία.
Το σίγουρο είναι ότι ήξεραν το μυστικό μόνο 2-3 Κραβαρίτες κτηνοτρόφοι και ο πατέρας της Μαρίας συζύγου του Θανάση Γερο-Στεργίου, από τη Κάτω Χώρα Ναυπακτίας.
Μαθεύτηκε το μυστικό μόνο μετά το 1830 που απελευθερώθηκε η Ρούμελη, όταν οι συγγενείς του Στεργίου πήγαιναν συχνά σε επίσκεψη στη Περιθιώτισσα.

Στο μεταξύ ο Θανασάκης προσαρμόσθηκε στη νέα του ζωή σε μιά μεγάλη ταράτσα που αποτελείτο από τρία διαμερίσματα, ένα για τα ζώα, ένα για την αποθήκη και ένα για υπνοδωμάτιο και τραπεζαρία. Μαζί με τη Μαρία, τη γυναίκα του δούλεψαν σκληρά και ξεχέρσωσαν εκτάσεις για κήπους, αμπέλια, στανοτόπια και δημιούργησαν πολλά περισσότερα από συγχωριανούς τους, που σιγά σιγά κατέφθαναν και από άλλα χωριά.
Η Περιθιώτισσα το 1951 είχε 397 κατοίκους, το 1907 είχε 248, αλλά από το 1961 που υπήρχαν 141 ψυχές, τώρα φθάσαμε στις 51.
Το πρώτο τους παιδί το ονόμασαν Δημήτριο προς τιμή και μνήμη του Αγίου Δημητρίου, τον οποίον όλοι οι Κανναβαίοι της Λομποτινάς (Άνω Χώρας) θεωρούσαν προστάτη τους και στον οποίο αφιέρωσαν το Μοναστήρι που κτίσθηκε από τον Αντώνη Κανναβό.
Αλλά και η κεντρική εκκλησία της Περιθιώτισσας είναι αφιερωμένη στον Αγιο Δημήτριο.
Συνολικά απέκτησαν επτά αγόρια και ένα κορίτσι, την Ελένη στη μνήμη της μητέρας του Θανάση που κατακομματιάσθηκε από τα γιαταγάνια των τουρκαλβανών, όπως αναφέραμε στο άνανδρο εκείνο ξεκλήρισμα.
Το άτυχο αρχοντόπουλο πέθανε ένα χρόνο μετά τη Μαρία του, το 1867.

Οι λοιποί απόγονοι Κανναβαίοι ευρίσκονται καταγεγραμμένοι στη χειρόγραφη κατάσταση του πονήματος του κ. Κώστα του Δασονόμου και κάποιος ελπίζω θα συνεχίσει το έργο του για τη μελλοντική μας γενεά.
Read More

Οδός Ιωάννου Κανναβού στη Ναύπακτο

Η οδός με τ' όνομα του πολιτικού Ιωάννου Κανναβού στη Ναύπακτο, σ' έναν από τους πιο σημαντικούς δρόμους της περιοχής, το Στενοπάζαρο που άλλοτε ήταν το επίκεντρο της πόλης, λόγω της αγοράς της:


Να θυμίσουμε πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν δημοφιλής στην περιοχή και όχι μόνο, καθώς είχε καταφέρει αρκετά φιλολαϊκά μετρά που ήταν σημαντικά για την γεωργό-κτηνοτροφία της εποχής.

Φωτογραφίες από τον δρόμο, παλιές και πιο νέες:





Read More

Νικόλαος Καναβός: Βουλευτικές εκλογές 1887




Πάμε το ρολόι του χρόνου δυο αιώνες πίσω

Οι Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1887, διεξήχθησαν από την κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη, ο οποίος κέρδισε και τις εκλογές. Ανάμεσα στους τότε υποψηφίους, με το κυβερνών κόμμα, εκλέχτηκε και ο Νικόλαος Καναβός:





Από τον 21ο αιώνα στα τέλη του 19ου. Στα 1887

Τότε, παραμονές τού «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», ο Χαρίλαος Τρικούπης διαπραγματευόταν για λογαριασμό της εγχώριας πλουτοκρατίας ένα νέο δάνειο με τους (ίδιους πάντα) «συμμάχους» και «φίλους».

Τελικά, το δάνειο ορίστηκε στο ονομαστικό ποσό των 135 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων, από το οποίο, όμως, το πραγματικό ποσό που συμφωνήθηκε να εκταμιευτεί από τους πιστωτές μας - μετά τις κρατήσεις, τις εγγυήσεις και τις προπληρωμές τόκων - δεν ξεπερνούσε τα 90 εκατομμύρια φράγκα. Τι έγινε, όμως, με τα υπόλοιπα;

Πού πήγαν τα λεφτά του δανείου; 
Η μερίδα του λέοντος (κατά τον Ανδρεάδη τα 32 εκατομμύρια, κατά άλλους τα 52 εκατομμύρια του δανείου) καταβλήθηκε στους τραπεζίτες για την εξόφληση παλιότερων δανείων. Αυτό σήμερα το έχουν βαφτίσει «ανακεφαλαιοποίηση»... Επίσης, ένα επιπλέον ποσό ύψους 13 εκατομμυρίων «πέταξε» για την ικανοποίηση παλιότερων οφειλών σε ξένους τοκογλύφους...

Και εδώ έρχεται το «καλύτερο». Επειδή ουδείς δανείζει ή «στηρίζει» (και τότε και τώρα και πάντα) χωρίς «ανταλλάγματα»,για την εκχώρηση του δανείου που «πέτυχε» τότε ο Τρικούπης - ώστε «να στηριχτεί η ελληνική οικονομία» - ο ελληνικός λαός που λιμοκτονούσε υποχρεώθηκε να επωμιστεί νέα βάρη ύψους 26 εκατομμυρίων.
Τόσο κόστιζαν - 26 εκατομμύρια φράγκα - τα τρία θωρηκτά και τα κανόνια που παρήγγειλε η κυβέρνηση Τρικούπη και δεσμεύτηκε να αγοράσει από τους δανειστές για να της δώσουν τη «στήριξή τους»!

Αυτή ήταν η «βοήθεια» πριν από εκατόν είκοσι πέντε τόσα χρόνια των «συμμάχων» και «φίλων» μας προς την Ελλάδα. Έτσι έκανε τότε, τώρα και πάντα, η εγχώρια ολιγαρχία τις «δουλειές» της.
Read More

Εκλογές κάποτε στην Αιτωλοακαρνανία [Ιωάννης Καναβος]




7 Νοεμβρίου 1926 

Οι πρώτες εκλογές μετά το 1862, που έγιναν με ψηφοδέλτιο μετά την κατάργηση του σφαιριδίου, με αποτέλεσμα να έχουμε πλήρη στοιχεία για την εκλογική δύναμη των κομμάτων.
Οι εκλογές διενεργήθηκαν από τον Γεώργιο Κονδύλη, που ανέτρεψε τη δικτατορία Πάγκαλου. Στις εκλογές δεν πήρε μέρος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος προτίμησε να μείνει εκτός Ελλάδας και πολιτικής.

Πρώτευσε το Κόμμα Ενώσεως Φιλελευθέρων με επικεφαλής των Γεώργιο Καφαντάρη (31,63% των ψήφων και 108 έδρες στη Βουλή).
Ακολούθησαν:
Λαϊκό Κόμμα υπό τον Παναγή Τσαλδάρη (20,23% και 60 έδρες),
Κόμμα Ελευθεροφρόνων υπό τον Ιωάννη Μεταξά (15,76% και 51 έδρες),
 Κόμμα Δημοκρατικής Ενώσεως υπό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου (6,48% και 17 έδρες),
Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος (2,95% και 4 έδρες),
Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων (1,82% και 2 έδρες),
Φιλελεύθερον Προσφυγικόν Κόμμα (1,44% και 4 έδρες),
Κόμμα Συμπράξεως Συντηρητικών (1,32% και 3 έδρες),
Επαρχιακόν Κόμμα (1,01% και 2 έδρες),
Συνεργατικόν Αγροτικόν Κόμμα 3 έδρες,
Κόμμα Δημοκρατών Φιλελευθέρων (3 έδρες),
Κόμμα Εβραϊκής Πολιτικής Ενώσεως (1 έδρα),
Κόμμα Εθνικοφρόνων Λαϊκών (1 έδρα),
Κόμμα Λαϊκοελευθεροφρόνων (1 έδρα)
και ανεξάρτητοι 15 έδρες.
Το ΚΚΕ κατέβηκε με την επωνυμία Ενιαίο Μέτωπον Εργατών - Αγροτών και συγκέντρωσε το 4,38% των ψήφων και εκπροσωπήθηκε για πρώτη φορά στη Βουλή με 10 βουλευτές.

Η απλή αναλογική δεν επέτρεψε τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης και τα τέσσερα πρώτα κόμματα (δύο βενιζελικά και 2 αντιβενιζελικά) αποφάσισαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος. Στην Αιτωλοακαρνανία έλαβε μέρος και ο Καναβός, Ιωάννης, με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 1718 (εξελέγη από τη β΄ κατανομή).
Read More

Ιωάννης Κανναβός 1868 - 1953 [βουλευτής - υπουργός επί Βενιζέλου]




Μοναχογιός του Νικολάου Κανναβού, εγγονός του Αναγνώστη Αναγν. Κανναβού και δυσέγγονος του πρώτου Αναγνώστη Κανναβού του Κοτζαμπάση, που δολοφονήθηκε στην Ιθάκη το 1816-7.
Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Έξυπνος, δραστήριος, ριψοκίνδυνος, σκληροτράχηλος και προοδευτικός.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Εθεωρείτο αυθεντία στα εκλογικά τερτίπια και προγνωστικά των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Εκτιμάτο από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο γι' αυτό και τον υπουργοποίησε πολλές φορές, αλλά και αυτός τον στήριξε από την αρχή μέχρι το τέλος.
Πιστός και εξυπηρετικός στους πολιτικούς του φίλους και στους απλοϊκούς πολιτικούς του αντιπάλους όταν του ζητούσαν βοήθεια, αλλά σκληρός και ανένδοτος στους πολιτικούς αντιπάλους, κομματάρχες.
Για πρώτη φορά πολιτεύθηκε το 1895 και βγήκε βουλευτής και έκτοτε συνέχεια μέχρι το 1935.
Διατέλεσε Υπουργός Ναυτικών, Γεωργίας, Μακεδονίας και Θράκης κλπ.
Ήταν όμως τόσο τίμιος και ανώτερος χρημάτων ώστε δεν είχε ποτέ του αρκετά χρήματα, μάλιστα πούλησε και σχεδόν όλη του την περιουσία για την πολιτική και στό τέλος αναγκάσθηκε και πούλησε το πατρικό του στην Άνω Χώρα το τριόροφο μέγαρο των Κανναβαίων. Πράγμα σπάνιο με τους σύγχρονους πολιτικούς.. 

Το πούλησε σε ένα Ελληνοαμερικάνο με αρκετά σημαντικό ποσό (80.000 δρχ) εκείνη την εποχή (ή μάλλον, αγοράστηκε το 1925 από την Βασιλική Κωστογιάννη) και έτσι άρχισε να αποξενώνεται από τη γενέτειρά του και του έμεινε μόνο η πολιτική στην Αθήνα.
Αλλά και αυτή άρχισε να τον εγκαταλείπει. Το 1936 έγινε η δικτατορία του Μεταξά και καταργήθηκε το κοινοβούλιο. Το 1940 έγινε ο παγκόσμιος Πόλεμος, επακολούθησε η εχθρική Γερμανοϊταλική κατοχή και ήρθαν τα γεράματα. Βγήκε στη σύνταξη και τέλος πέθανε στον Ερυθρό Σταυρό το 1953.
Στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τόμος 31ος στο λήμμα <<Κανναβός>> αναφέρεται λεπτομερώς με χρονολογίες η δράση του Ιωάννη καθώς και των λοιπών αγωνιστών του 1821 Αναγνώστη και Γεωργίου Κανναβού.
Δυστυχώς η καλή του γυναίκα είχε πολλές αποβολές και έτσι δεν άφησε απογόνους στο Κανναβέϊκο της Άνω Χώρας, αλλά η ιστορία των Κανναβαίων θα συνεχισθεί πλέον στην Περιθιώτισσα, όπου κατέφυγε για να αποφύγει τη σύλληψη ο Αθανάσιος Κανναβός και εκεί δημιούργησε οικογένεια όπως θα αναφέρουμε στην επόμενη σελίδα.

Στο αρχοντικό των Κανναβαίων κατόπιν και επί σειρά ετών και μετά από εργασίες που έγιναν από την ιδιοκτήτρια, στεγάστηκαν το σχολαρχείο, το Ειρηνοδικείο και ο Αστυνομικός Σταθμός της Άνω Χώρας.
Κατόπιν με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού το 1997 χαρακτηρίστηκε «ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκού πολιτισμού, σημαντικό για την μελέτη της ιστορίας της Αρχιτεκτονικής».
Έτσι το 1999 άρχισαν οι εργασίες αναπαλαίωσης και από τις 30 Σεπτεμβρίου του 2001 λειτουργεί ως υπέροχος παραδοσιακός ξενώνας με το όνομα <<Το Κανναβέϊκο>>.
Read More
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)