Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεσσολογγι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο βουλευτής Γεώργιος Καναβός και οι μισθοί του πολιορκημένου στρατού [Μεσολόγγι 1826]


 Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο την συμβολή του Γεωργίου Καναβού στην κατασκευή του τείχους για την άμυνα των πολιορκημένων στο Μεσολόγγι κατά το 1826.

Ο Γεώργιος ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής και βουλευτής  και κάποια στιγμή μαζί με τον Αντρέα Βαλτινό και τον Μήτζιο βγήκαν από την πόλη προκειμένου να συναντηθούν με την πολιτική επιτροπή, την άτυπη επαναστατική κυβέρνηση, προκειμένου να μπορέσουν να πιέσουν για την χρηματοδότηση της φρουράς. Σημειωτέον πως ο Γεώργιος, για άγνωστους λόγους δεν επέστρεψε ξανά στην πόλη, παρά μόνο μετά την λήξη της πολιορκίας το 1828.

Αυτά είναι ντοκουμέντα, τα οποία διασώζονται και έχουν διασωθεί σε σύγχρονη μορφή στο βιβλίο  Ενθυμήματα Στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων (1821-1833) - Τόμος Β, του Νικόλαου Κασομούλη.

Διαβάζοντας, κάποιος που δεν γνωρίζει τις πραγματικές πτυχές της ιστορίας, θα ανακαλύψει πολλά σημεία του χαρακτήρα των Ελλήνων, τα οποία δεν είναι άλλα από διχόνοια, εξουσιομανία, γκρίνια και αισχροκέρδεια. Φυσικά δεν έλλειπαν και τα υψηλά ιδανικά περί ελευθερίας και αλληλεγγύης, μα όπως διαχρονικά γίνεται αυτά τα πρέσβευαν λίγοι.

Παραθέτω τις σχετικές σελίδες από το βιβλίο, τ' οποίο μπορείτε να το κατεβάσετε ολόκληρο σε μορφή pdf, για περισσότερες πληροφορίες: [DOWNLOAD]:
Read More

Γεώργιος Καναβός: Στην πρώτη έξοδο του Μεσολογγιού [6 Μαΐου 1825]



Στις 6 Μαΐου 1825, οι Έλληνες επιχείρησαν τήν πρώτη τους έξοδο, η οποία προκάλεσε πανικό στόν εχθρό. Από εκείνη τήν ημέρα οι κανονιοβολισμοί τού εχθρού συνεχίζονταν καθημερινά προξενώντας θανάτους καί τραυματισμούς στούς "Ελεύθερους Πολιορκημένους". Είναι λυπηρό νά διαβάζεις στήν καθημερινή εφημερίδα τής εποχής "Ελληνικά Χρονικά", τήν οποία εξέδιδε ο Ελβετός φιλέλληνας Ιάκωβος Μάγερ, γιά θανάτους μικρών αγοριών καί κοριτσιών από τά θραύσματα τών οβίδων. Ένα από τά θύματα τών βομβαρδισμών τών πρώτων ημερών τής πολιορκίας ήταν ο πυροβολητής τού κανονιοστασίου "Τερρίμπιλε" ή "Φραγκλίνου" Κωστής Μπαλτάς από τίς Σέρρες.

Τό Μεσολόγγι τό είχαν αποκλείσει σαράντα πλοία τού τουρκικού στόλου πού περιπολούσαν στή θαλάσσια περιοχή μεταξύ Γλαρέντζας (Κυλλήνης) καί Κεφαλλονιάς. Μικρότερα μπρίκια βομβάρδιζαν τά παράλια κανονιοστάσια ενώ τά τουρκικά φορτηγά πλοία αποβίβαζαν στό Κρυονέρι πολεμοφόδια καί τρόφιμα, τά οποία παρελάμβανε ο Κιουταχής γιά τίς ανάγκες τού στρατού του.

Οι Μεσολογγίτες κάθε μέρα έστρεφαν τό βλέμμα τους στή θάλασσα, μήπως καί φανεί ο ελληνικός στόλος γιά νά τούς μεταφέρει τά τόσο πολύτιμα τρόφιμα πού άρχισαν νά λείπουν από τό Μεσολόγγι. Τήν πολιτική διοίκηση τής πόλης, υπεύθυνη γιά τήν τροφοδοσία τού πληθυσμού καί τήν οργάνωση τής πόλης, τήν αποτελούσε ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος από τήν Πάτρα, ο Δημήτριος Θέμελης από τήν Πάτμο καί ο Γεώργιος Καναβός.
Τή στρατιωτική διοίκηση τήν αποτελούσαν ο Νότης Μπότσαρης, ο Γεώργιος Τσόγκας, ο Δημήτριος Μακρής, ο Νικόλαος Στουρνάρης, ο Ανδρέας Ίσκος, ο Δημοτσέλιος, ο Γρηγόριος Λιακατάς, ο Σούκας καί ο Γιαννάκης Ραζικότσικας. Έξω από τό Μεσολόγγι βρίσκονταν ομάδες ενόπλων Ελλήνων, οι οποίες παρενοχλούσαν τίς εφοδιοπομπές τού εχθρού, παρεμποδίζοντας τήν επικοινωνία τού Κιουταχή μέ τήν Ανατολική Στερεά.



Τό Μεσολόγγι ήταν άριστα οχυρωμένο καί εξοπλισμένο μέ 48 πυροβόλα. Τό μισό τής περιμέτρου του, τό προστάτευαν τά ρηχά νερά τής λιμνοθάλασσας καί τό υπόλοιπο μισό ένα τείχος τριών μέτρων μέ μία τάφρο μπροστά του, η οποία επικοινωνούσε μέ τή λιμνοθάλασσα. O μηχανικός Μιχαήλ Kοκκίνης μέ καταγωγή από τήν Χίο καί μέ σπουδές στή Γαλλία, ήταν εκείνος πού είχε αναλάβει τήν κατασκευή τών τειχών τού Μεσολογγίου, υπό τήν επίβλεψη τών Βύρωνα, Μαυροκορδάτου, Σπανιολάκη, Μάγερ καί Πεταλά, τήν άνοιξη τού 1823. Τό έργο τό ολοκλήρωσε έπειτα από ένα χρόνο καί ο μόνος πού μίλησε περιφρονητικά γιά τήν οχύρωση τού Μεσολογγίου, ήταν ο Βρετανός πρόξενος Green, πού δήλωσε ότι δέν αξίζει κανένας νά τήν ονομάζει οχύρωση.

Ο λαός τού Μεσολογγίου εργάστηκε νυχθημερόν γιά νά κατασκευάσει τό επταγωνικό τείχος τής ξηράς, ακολουθώντας πιστά τίς εντολές τού αρχιμηχανικού, τόν οποίον καί υπεραγαπούσε. Γιά τίς δυνατότητες εκείνης τής εποχής καί τά υποτυπώδη μέσα πού υπήρχαν, η κατασκευή τού τείχους τού Μεσολογγίου αποτέλεσε έναν πραγματικό άθλο.
Read More
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)